Flutdag? Delen mag!

Je schrijft als je sterk bent. Je plaatst artikelen of posts als je scherp of trots bent. Schrijf ook eens als je je zwak voelt. Vandaag is zo’n dag dat er niks uit m’n handen komt. Gisteren heb ik een feestje gehad en ik hang vandaag tussen afspraken in waarbij niemand me perse mist als ik er niet ben. Ik ben dus maar eens thuis. Een beetje verscholen. Niet trots op mezelf dat ik geen klap uitvoer. Ik heb mezelf verplicht om er toch een nuttige dag van te maken, maar m’n social feeds en m’n spelletje Mario Run winnen het voorlopig (het is nu 14:21uur) van me.

Vandaag is zo’n dag dat er niks uit m’n handen komt.

Onlangs werd ik geïnterviewd door een dame over kwetsbaarheid. Zij vond het knap hoe ik me vaak kwetsbaar opstelde in artikelen en interviews. Ik moest eerlijk bekennen; het is vaak lang niet zo kwetsbaar als het kan zijn. Mijn échte twijfels over mijn ondernemerschap (ben ik wel echt een ondernemer?), het bedrijf dat ik heb opgericht (breekt het ooit écht door?) en mijn eigen kunnen (ben ik wel slim genoeg?) deel ik niet zo snel. Nooit eigenlijk.

Wat ik ook nooit deel: het feit dat ik weleens zo’n dag heb als vandaag. En dat ik regelmatig boos ben op mezelf omdat ik m’n dagritme en voeding niet onder controle krijg. Maar waarom deel ik dat niet? Om dezelfde reden als anderen vermoed ik. Waarom staat LinkedIn vol met successen en inspirerende quotes? Omdat dat het moment is dat je aan de buitenwereld wilt laten zien dat je goed bezig bent. Zoeken naar bevestiging en het bouwen van je merk. Je eigen merk als individu of het merk van je bedrijf. Logisch ook, ik doe eraan mee.

Vandaag deel ik een keer iets anders: ik presteer voor geen meter. Morgen kan dat weer helemaal anders zijn, maar het mag ook weleens gezegd worden. Heb jij ook weleens (of regelmatig) zo’n flutdag? Deel het. Help andere mensen daarmee zodat zij zich herkennen en minder eenzaam voelen als ze het ook hebben. Dat maakt de wereld weer een stukje menselijker.

Flutdag? Delen mag.

En besef je dat de wereld niet zo zwart-wit is als dat die vaak wordt voorgesteld. Iemand is in ons boekje vaak óf een keiharde werker, óf een uitkeringstrekker, óf welverdiend gepensioneerd. Op de werkvloer wordt iemand al snel bekeken als een topper óf als een van de zwakkeren. Maar daar klopt niks van: de meerderheid van alle mensen laveert tussen al die benamingen. Dat wordt vaak opgevat als middelmaat, maar niets is minder waar. Zonder die norm heb je geen uitschieters naar boven of naar beneden. En als de norm niet af en toe gedeeld wordt, dwingt iedereen zichzelf om mee te gaan in de uitzonderlijke prestaties die op LinkedIn worden gedeeld. Succes en goed presteren wordt dan de norm, maar doe soms maar eens lekker normaal: bak er af en toe eens helemaal niets van (en deel het). Dat maakt je topprestatie een andere dag ook weer een beetje meer speciaal. Voor jezelf én voor anderen.

Ik ben benieuwd wat m’n volgende artikel wordt. Hoe dan ook: ik mag er zijn, ik mag genieten en ik mag balen en falen ook. Ik ga m’n spelletje weer doen. Het is nu 14:50uur, toch een half uur 'gewerkt'.

© 2020 by Cedric Muchall

Privacyvoorwaarden

  • LinkedIn - White Circle